آنان را كه مىخوانى بدون خداى بندگانىاند مانند شما ، بخوانى ايشان را و بگوى تا اجابت كنند شما را اگر راست مىگويى . ايشان را هست پايها كه بروند به آن يا هست ايشان را دستهايى كه بگيرند به آن يا هست ايشان را [ چشمها كه ببينند بدان ] ( 1 ) يا هست ايشان را گوشهايى كه بشنوند به آن بگو بخوانى انبازانتان را پس آنگه كيد كنى با من و مهلت مدهى مرا . يار من خداى است آن كه بفرستاد كتاب قرآن و او تولَّا كند نيكان را ( 2 ) . و آنان [ را كه ] ( 3 ) مىخوانى فرود او نتوانند يارى شما و نه خود را يارى كنند . و اگر بخوانى شان با راه راست نشنوند و بينى ايشان را مىنگرند به تو و ايشان نمىبينند . بگير عفو و بفرماى به معروف و بگرد » از نادانان . [ 11 - ر ] و اگر تباه كند تو را از ديو تباهى ، پناه جوى [ به خداى كه او شنوا و داناست ] ( 5 ) . كه آنان كه ترسند ( 6 ) ، چون برسد به ايشان خيالى از ديو ، ياد كنند خداى را ، چه ( 7 ) بينى ايشان را مىبينند . و برادرانشان مىكشند ايشان را در نادانى ، پس باز نمىاستند ( 8 ) .

--> ( 1 ) . اساس : ندارد از آو ، افزوده شد . ( 2 ) . او ، بم : يار نيكويان است . ( 3 ) . اساس : ندارد از مج ، افزوده شد . ( 4 ) . آو ، بم ، آن : برگرد . ( 5 ) . اساس : ندارد از مج ، افزوده شد . ( 6 ) . آو ، بم ، آن : بپرهيزيدند آج ، لب : پرهيزگارى نمودند . ( 7 ) . مج : كه . ( 8 ) . آو ، بم ، آن : نه سستى كنند آج ، لب : نقصان نمىكنند .